30 weken

We zijn gekomen aan de rechte lijn richting de bevalling. nog ongeveer 10 weken en onze kleine jongen ligt in onze armen.
Ondertussen ben ik ook volop in de weer om alles voor zijn komst klaar te maken. De doopsuiker is bijna af. De geboortekaartjes kunnen grotendeels uitgeprint worden. De kleedjes zijn aan het wassen, drogen, worden gestreken,...
De geboortelijst heeft bijna zijn definitieve vorm en wordt nu al door ons geplunderd met de spulletjes die we al onmiddellijk nodig hebben.
Maandag komen ze de babykamer leveren, dus daar heb ik volgende week in mijn weekje vakantie ook weer tijd voor. Onze mannetje zal niet tekort komen.

Ondertussen doet ons ventje het heel goed. Hij groeit goed en zit iets boven het gemiddelde. Hij schopt graag en zelfs op commando van zijn papa. Daarnaast zorgt hij voor een enorme buik waardoor trappen oplopen steeds vermoeider worden. Ook heb ik steeds last van jeuk op mijn borsten en lekkende tepels. En durf ik iets verkeerd te eten dan heb ik last van het zuur. Maar al bij al doe ik het voor het prachtigste wondertje.

Nu alles dichterbij komt en het steeds meer werkelijheid wordt, komt de angst ook boven. Zal ik het moederschap wel aankunnen? Ga ik geen domme of lompe stoten uithalen met het kleintje. Gaan we geen ettertje op de wereld zetten. En vooral de angst dat er ooit iets met hem zou gebeuren. Hij is nog niet geboren, maar ik ben nu al overbezorgd.

Maandag 1 maart mag ik terug op controle. Kben benieuwd of hij nog steeds goed ligt.
groetjes